dindill
nafnorðkarlkyn
1
stutt rófa á sauðkind eða sel
2
sá eða sú sem hangir aftan í öðrum
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
dindill
dindillinn
Þf.
dindil
dindilinn
Þgf.
dindli
dindlinum
Ef.
dindils
dindilsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
dindlar
dindlarnir
Þf.
dindla
dindlana
Þgf.
dindlum
dindlunum
Ef.
dindla
dindlanna