Yrða

dingla

sagnorð
1
lafa niður, hanga
hann sat á borðinu og lét fæturna dingla niður
rafmagnssnúran dinglar laus
2
þágufall
sveifla (e-u) léttilega
hundurinn dinglaði rófunni
ég dinglaði lyklakippunni
3
þágufall
hringja bjöllu, einkum dyrabjöllu
4
þágufall
aðhafast lítið
þær dingluðu sér niðri í bæ um kvöldið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dingla
dinglaði
önnur persóna
dinglar
dinglaðir
þriðja persóna
dinglar
dinglaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dingli
dinglaði
önnur persóna
dinglir
dinglaðir
þriðja persóna
dingli
dinglaði
nafnháttur
dingla
sagnbót
dinglað
lýsingarháttur nútíðar
dinglandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dingla
dinglaðu
dinglið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dinglarðu
dinglaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dinglirðu
dinglaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dinglaður
dingluð
dinglað
þolfall
dinglaðan
dinglaða
dinglað
þágufall
dingluðum
dinglaðri
dingluðu
eignarfall
dinglaðs
dinglaðrar
dinglaðs