dreifa · Yrða: íslensk orðabók

fara með (e-ð), bera (e-ð) víða

hann dreifði áburði á garðinn

koma (vöru) til smásala eða neytenda

fyrirtækið dreifir matvörum í búðir

tvístra (e-u), gera (e-ð) gisnara

lögreglan dreifði hópi mótmælenda

börnin dreifðu sér um skólalóðina

dreifa huganum

beina huganum frá e-u (erfiðu), hvíla hugann

hann málaði hillurnar til að dreifa huganum

dreifa athyglinni

beina athyglinni annað

bíómyndin dreifði athygli hans frá erfiðleikunum um stund

<þessu> er ekki til að dreifa

aðstæður eru ekki þessar, þetta er ekki svona

hún hélt að hann væri ríkur en því var ekki til að dreifa

→ sjá: dreifast sagnorð, dreifður lýsingarorð