dynja
sagnorð
1
<óveðrið> dynur yfir
óveðrið kemur á, brestur á
mikil ógæfa hefur dunið yfir fjölskylduna
2
lenda á (e-u) með hávaða, gera dyn
haglélið dundi á glugganum
hamarshöggin dundu
láta <höggin> dynja á <honum>
hann lét skammirnar dynja á henni
3
hvað sem á dynur
hvað sem gerist, alveg sama hvað gerist
hún er alltaf jafn róleg hvað sem á dynur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dyn
dundi
2.p.
dynur
dundir
3.p.
dynur
dundi
Nútíð
Þátíð
1.p.
dynjum
dundum
2.p.
dynjið
dunduð
3.p.
dynja
dundu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
dynji
dyndi
2.p.
dynjir
dyndir
3.p.
dynji
dyndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
dynjum
dyndum
2.p.
dynjið
dynduð
3.p.
dynji
dyndu
Nh.
dynja
Sagnb.
dunið
Lh. nt.
dynjandi
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dynurðu
dundirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
dynjiði
dunduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
dynjirðu
dyndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
dynjiði
dynduði
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
dynur
dundi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
dynji
dyndi