Yrða

dylja

sagnorð þolfall
hylja (e-ð), fela (e-ð)
hún duldi andlit sitt með trefli
hann dylur oftast tilfinningar sínar
hún gat ekki dulið fögnuð sinn
hann reyndi að dylja bréfið fyrir henni
þolfall/eignarfalldylja <hana> <þess>
læknirinn duldi sjúklinginn þess að hann væri dauðvona
→ sjá: dyljast sagnorð, dulinn lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • dylja hug sinn
  • dylja tilfinningar sínar
  • geta ekki dulið geðshræringu sína
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dyl
duldi
önnur persóna
dylur
duldir
þriðja persóna
dylur
duldi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dylji
dyldi
önnur persóna
dyljir
dyldir
þriðja persóna
dylji
dyldi
nafnháttur
dylja
sagnbót
dulið
lýsingarháttur nútíðar
dyljandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
dyl
dyldu
dyljið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dylurðu
duldirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
dyljirðu
dyldirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dylst
duldist
önnur persóna
dylst
duldist
þriðja persóna
dylst
duldist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
dyljist
dyldist
önnur persóna
dyljist
dyldist
þriðja persóna
dyljist
dyldist
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
dulinn
dulin
dulið
þolfall
dulinn
dulda
dulið
þágufall
duldum
dulinni
duldu
eignarfall
dulins
dulinnar
dulins