eftirláta
sagnorðeftir-látaþágufall/þolfall
skilja (e-ð) eftir (handa e-m)
ég eftirlæt henni að útskýra þetta
þau eftirlétu dóttur sinni stórt hús
→ sjá: eftirlátinn lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
eftirlæt
eftirlét
2.p.
eftirlætur
eftirlést
3.p.
eftirlætur
eftirlét
Nútíð
Þátíð
1.p.
eftirlátum
eftirlétum
2.p.
eftirlátið
eftirlétuð
3.p.
eftirláta
eftirlétu
Nútíð
Þátíð
1.p.
eftirlæst
eftirlést
2.p.
eftirlæst
eftirlést
3.p.
eftirlæst
eftirlést
Nútíð
Þátíð
1.p.
eftirlátumst
eftirlétumst
2.p.
eftirlátist
eftirlétust
3.p.
eftirlátast
eftirlétust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
eftirláti
eftirléti
2.p.
eftirlátir
eftirlétir
3.p.
eftirláti
eftirléti
Nútíð
Þátíð
1.p.
eftirlátum
eftirlétum
2.p.
eftirlátið
eftirlétuð
3.p.
eftirláti
eftirlétu
Nútíð
Þátíð
1.p.
eftirlátist
eftirlétist
2.p.
eftirlátist
eftirlétist
3.p.
eftirlátist
eftirlétist
Nútíð
Þátíð
1.p.
eftirlátumst
eftirlétumst
2.p.
eftirlátist
eftirlétust
3.p.
eftirlátist
eftirlétust
Nh.
eftirláta
Sagnb.
eftirlátið
Lh. nt.
eftirlátandi
Nh.
eftirlátast
Sagnb.
eftirlátist
Lh. nt.
eftirlátandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
eftirlát
eftirláttu
eftirlátið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
—
eftirlástu
eftirlátist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
eftirlæturðu
eftirléstu
Nútíð
Þátíð
2.p.
eftirlátiði
eftirlétuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
eftirlátirðu
eftirlétirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
eftirlátiði
eftirlétuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
eftirlæstu
eftirléstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
eftirlátistu
eftirlétistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eftirlátinn
eftirlátin
eftirlátið
Þf.
eftirlátinn
eftirlátna
eftirlátið
Þgf.
eftirlátnum
eftirlátinni
eftirlátnu
Ef.
eftirlátins
eftirlátinnar
eftirlátins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eftirlátnir
eftirlátnar
eftirlátin
Þf.
eftirlátna
eftirlátnar
eftirlátin
Þgf.
eftirlátnum
eftirlátnum
eftirlátnum
Ef.
eftirlátinna
eftirlátinna
eftirlátinna