eftirlátinn
lýsingarorðeftir-látinn
1
skilinn eftir (handa e-m)
eftirlátnum eigum hennar var ráðstafað
2
eftirlifandi
eftirlátin ekkja hans
→ sjá: eftirláta so
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eftirlátinn
eftirlátin
eftirlátið
Þf.
eftirlátinn
eftirlátna
eftirlátið
Þgf.
eftirlátnum
eftirlátinni
eftirlátnu
Ef.
eftirlátins
eftirlátinnar
eftirlátins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eftirlátnir
eftirlátnar
eftirlátin
Þf.
eftirlátna
eftirlátnar
eftirlátin
Þgf.
eftirlátnum
eftirlátnum
eftirlátnum
Ef.
eftirlátinna
eftirlátinna
eftirlátinna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eftirlátni
eftirlátna
eftirlátna
Þf.
eftirlátna
eftirlátnu
eftirlátna
Þgf.
eftirlátna
eftirlátnu
eftirlátna
Ef.
eftirlátna
eftirlátnu
eftirlátna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eftirlátnu
eftirlátnu
eftirlátnu
Þf.
eftirlátnu
eftirlátnu
eftirlátnu
Þgf.
eftirlátnu
eftirlátnu
eftirlátnu
Ef.
eftirlátnu
eftirlátnu
eftirlátnu