eftirlátinn
lýsingarorð eftir-látinn
1
skilinn eftir (handa e-m)
eftirlátnum eigum hennar var ráðstafað
2
eftirlifandi
eftirlátin ekkja hans
→ sjá: eftirláta sagnorð
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
eftirlátinn
eftirlátin
eftirlátið
þolfall
eftirlátinn
eftirlátna
eftirlátið
þágufall
eftirlátnum
eftirlátinni
eftirlátnu
eignarfall
eftirlátins
eftirlátinnar
eftirlátins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
eftirlátnir
eftirlátnar
eftirlátin
þolfall
eftirlátna
eftirlátnar
eftirlátin
þágufall
eftirlátnum
eftirlátnum
eftirlátnum
eignarfall
eftirlátinna
eftirlátinna
eftirlátinna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
eftirlátni
eftirlátna
eftirlátna
þolfall
eftirlátna
eftirlátnu
eftirlátna
þágufall
eftirlátna
eftirlátnu
eftirlátna
eignarfall
eftirlátna
eftirlátnu
eftirlátna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
eftirlátnu
eftirlátnu
eftirlátnu
þolfall
eftirlátnu
eftirlátnu
eftirlátnu
þágufall
eftirlátnu
eftirlátnu
eftirlátnu
eignarfall
eftirlátnu
eftirlátnu
eftirlátnu