egna
sagnorðþolfall
1
æsa (e-n) upp, reita (e-n) til reiði eða æsings
þú skalt varast að egna hana til reiði
hann egnir sífellt til ófriðar við nágranna sinn
hún egndi alla upp á móti sér
egna <hana> upp
gera hana reiða, æsta
2
setja upp, útbúa (gildru)
hann egndi gildru fyrir refinn
Orðasambönd
Orðasambönd
- egna snöru
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
egni
egndi
2.p.
egnir
egndir
3.p.
egnir
egndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
egnum
egndum
2.p.
egnið
egnduð
3.p.
egna
egndu
Nútíð
Þátíð
1.p.
egnist
egndist
2.p.
egnist
egndist
3.p.
egnist
egndist
Nútíð
Þátíð
1.p.
egnumst
egndumst
2.p.
egnist
egndust
3.p.
egnast
egndust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
egni
egndi
2.p.
egnir
egndir
3.p.
egni
egndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
egnum
egndum
2.p.
egnið
egnduð
3.p.
egni
egndu
Nútíð
Þátíð
1.p.
egnist
egndist
2.p.
egnist
egndist
3.p.
egnist
egndist
Nútíð
Þátíð
1.p.
egnumst
egndumst
2.p.
egnist
egndust
3.p.
egnist
egndust
Nh.
egna
Sagnb.
egnt
Lh. nt.
egnandi
Nh.
egnast
Sagnb.
egnst
Lh. nt.
egnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
egn
egndu
egnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
egnirðu
egndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
egniði
egnduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
egnirðu
egndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
egniði
egnduði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
egnistu
egndistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
egnistu
egndistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
egndur
egnd
egnt
Þf.
egndan
egnda
egnt
Þgf.
egndum
egndri
egndu
Ef.
egnds
egndrar
egnds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
egndir
egndar
egnd
Þf.
egnda
egndar
egnd
Þgf.
egndum
egndum
egndum
Ef.
egndra
egndra
egndra