egna
sagnorð þolfall
1
æsa (e-n) upp, reita (e-n) til reiði eða æsings
þú skalt varast að egna hana til reiði
hann egnir sífellt til ófriðar við nágranna sinn
hún egndi alla upp á móti sér
egna <hana> upp
gera hana reiða, æsta
2
setja upp, útbúa (gildru)
hann egndi gildru fyrir refinn
Orðasambönd
Orðasambönd
- egna snöru
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
egni
egndi
önnur persóna
egnir
egndir
þriðja persóna
egnir
egndi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
egnum
egndum
önnur persóna
egnið
egnduð
þriðja persóna
egna
egndu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
egnist
egndist
önnur persóna
egnist
egndist
þriðja persóna
egnist
egndist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
egnumst
egndumst
önnur persóna
egnist
egndust
þriðja persóna
egnast
egndust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
egni
egndi
önnur persóna
egnir
egndir
þriðja persóna
egni
egndi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
egnum
egndum
önnur persóna
egnið
egnduð
þriðja persóna
egni
egndu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
egnist
egndist
önnur persóna
egnist
egndist
þriðja persóna
egnist
egndist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
egnumst
egndumst
önnur persóna
egnist
egndust
þriðja persóna
egnist
egndust
nafnháttur
egna
sagnbót
egnt
lýsingarháttur nútíðar
egnandi
nafnháttur
egnast
sagnbót
egnst
lýsingarháttur nútíðar
egnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
egn
egndu
egnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
egnirðu
egndirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
egniði
egnduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
egnirðu
egndirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
egniði
egnduði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
egnistu
egndistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
egnistu
egndistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
egndur
egnd
egnt
þolfall
egndan
egnda
egnt
þágufall
egndum
egndri
egndu
eignarfall
egnds
egndrar
egnds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
egndir
egndar
egnd
þolfall
egnda
egndar
egnd
þágufall
egndum
egndum
egndum
eignarfall
egndra
egndra
egndra