Yrða

elta

sagnorð þolfall
1
veita (e-m) eftirför, hlaupa á eftir (e-m)
ég elti hana inn í bíósalinn
lögreglan elti hann á bílnum
veiðimennirnir eltu hreindýrin
elta <hann> á röndum
elta hann sleitulaust
elta <hana> uppi
elta hana og ná henni
búðarmaðurinn elti þjófinn uppi
2
hnoða (e-ð) milli handanna
→ sjá: eltast sagnorð
Orðasvið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
elti
elti
önnur persóna
eltir
eltir
þriðja persóna
eltir
elti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
elti
elti
önnur persóna
eltir
eltir
þriðja persóna
elti
elti
nafnháttur
elta
sagnbót
elt
lýsingarháttur nútíðar
eltandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
elt
eltu
eltið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
eltirðu
eltirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
eltirðu
eltirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
eltur
elt
elt
þolfall
eltan
elta
elt
þágufall
eltum
eltri
eltu
eignarfall
elts
eltrar
elts