Yrða

elta

sagnorðþolfall
1
veita (e-m) eftirför, hlaupa á eftir (e-m)
ég elti hana inn í bíósalinn
lögreglan elti hann á bílnum
veiðimennirnir eltu hreindýrin
elta <hann> á röndum
elta hann sleitulaust
elta <hana> uppi
elta hana og ná henni
búðarmaðurinn elti þjófinn uppi
2
hnoða (e-ð) milli handanna
→ sjá: eltast so
Orðasvið
eftirför
samfylgd
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
elti
elti
2.p.
eltir
eltir
3.p.
eltir
elti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
elti
elti
2.p.
eltir
eltir
3.p.
elti
elti
Nh.
elta
Sagnb.
elt
Lh. nt.
eltandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
elt
eltu
eltið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
eltirðu
eltirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
eltirðu
eltirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eltur
elt
elt
Þf.
eltan
elta
elt
Þgf.
eltum
eltri
eltu
Ef.
elts
eltrar
elts