endurvekja
sagnorðendur-vekjaþolfall
vekja (e-ð) aftur, lífga (e-ð) við
við ætlum að endurvekja samkomur bindindisfélagsis
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
endurvek
endurvakti
2.p.
endurvekur
endurvaktir
3.p.
endurvekur
endurvakti
Nútíð
Þátíð
1.p.
endurvekjum
endurvöktum
2.p.
endurvekið
endurvöktuð
3.p.
endurvekja
endurvöktu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
endurveki
endurvekti
2.p.
endurvekir
endurvektir
3.p.
endurveki
endurvekti
Nútíð
Þátíð
1.p.
endurvekjum
endurvektum
2.p.
endurvekið
endurvektuð
3.p.
endurveki
endurvektu
Nh.
endurvekja
Sagnb.
endurvakið
Lh. nt.
endurvekjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
endurvek
endurvektu
endurvekið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
endurvekurðu
endurvaktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
endurvekiði
endurvöktuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
endurvekirðu
endurvektirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
endurvekiði
endurvektuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
endurvakinn
endurvakin
endurvakið
Þf.
endurvakinn
endurvakta
endurvakið
Þgf.
endurvöktum
endurvakinni
endurvöktu
Ef.
endurvakins
endurvakinnar
endurvakins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
endurvaktir
endurvaktar
endurvakin
Þf.
endurvakta
endurvaktar
endurvakin
Þgf.
endurvöktum
endurvöktum
endurvöktum
Ef.
endurvakinna
endurvakinna
endurvakinna