endurvekja
sagnorð endur-vekja þolfall
vekja (e-ð) aftur, lífga (e-ð) við
við ætlum að endurvekja samkomur bindindisfélagsis
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurvek
endurvakti
önnur persóna
endurvekur
endurvaktir
þriðja persóna
endurvekur
endurvakti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurvekjum
endurvöktum
önnur persóna
endurvekið
endurvöktuð
þriðja persóna
endurvekja
endurvöktu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurveki
endurvekti
önnur persóna
endurvekir
endurvektir
þriðja persóna
endurveki
endurvekti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurvekjum
endurvektum
önnur persóna
endurvekið
endurvektuð
þriðja persóna
endurveki
endurvektu
nafnháttur
endurvekja
sagnbót
endurvakið
lýsingarháttur nútíðar
endurvekjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
endurvek
endurvektu
endurvekið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurvekurðu
endurvaktirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurvekiði
endurvöktuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurvekirðu
endurvektirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurvekiði
endurvektuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endurvakinn
endurvakin
endurvakið
þolfall
endurvakinn
endurvakta
endurvakið
þágufall
endurvöktum
endurvakinni
endurvöktu
eignarfall
endurvakins
endurvakinnar
endurvakins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endurvaktir
endurvaktar
endurvakin
þolfall
endurvakta
endurvaktar
endurvakin
þágufall
endurvöktum
endurvöktum
endurvöktum
eignarfall
endurvakinna
endurvakinna
endurvakinna