endurútgefa
sagnorð endur-útgefa þolfall
gefa e-ð út aftur
bækur skáldkonunnar voru endurútgefnar á aldarafmælinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurútgef
endurútgaf
önnur persóna
endurútgefur
endurútgafst
þriðja persóna
endurútgefur
endurútgaf
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurútgefum
endurútgáfum
önnur persóna
endurútgefið
endurútgáfuð
þriðja persóna
endurútgefa
endurútgáfu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurútgefi
endurútgæfi
önnur persóna
endurútgefir
endurútgæfir
þriðja persóna
endurútgefi
endurútgæfi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
endurútgefum
endurútgæfum
önnur persóna
endurútgefið
endurútgæfuð
þriðja persóna
endurútgefi
endurútgæfu
nafnháttur
endurútgefa
sagnbót
endurútgefið
lýsingarháttur nútíðar
endurútgefandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
endurútgef
endurútgefðu
endurútgefið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurútgefurðu
endurútgafstu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurútgefiði
endurútgáfuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurútgefirðu
endurútgæfirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
endurútgefiði
endurútgæfuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endurútgefinn
endurútgefin
endurútgefið
þolfall
endurútgefinn
endurútgefna
endurútgefið
þágufall
endurútgefnum
endurútgefinni
endurútgefnu
eignarfall
endurútgefins
endurútgefinnar
endurútgefins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
endurútgefnir
endurútgefnar
endurútgefin
þolfall
endurútgefna
endurútgefnar
endurútgefin
þágufall
endurútgefnum
endurútgefnum
endurútgefnum
eignarfall
endurútgefinna
endurútgefinna
endurútgefinna