fáta
sagnorð
fikta órólega, vandræðalega, ómarkvisst (í e-u)
hún byrjaði að fáta eftir bíllyklinum
hann fátaði við myntina í vasa sínum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fáta
fátaði
önnur persóna
fátar
fátaðir
þriðja persóna
fátar
fátaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fátum
fátuðum
önnur persóna
fátið
fátuðuð
þriðja persóna
fáta
fátuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fátast
fátaðist
önnur persóna
fátast
fátaðist
þriðja persóna
fátast
fátaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fátumst
fátuðumst
önnur persóna
fátist
fátuðust
þriðja persóna
fátast
fátuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fáti
fátaði
önnur persóna
fátir
fátaðir
þriðja persóna
fáti
fátaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fátum
fátuðum
önnur persóna
fátið
fátuðuð
þriðja persóna
fáti
fátuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fátist
fátaðist
önnur persóna
fátist
fátaðist
þriðja persóna
fátist
fátaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fátumst
fátuðumst
önnur persóna
fátist
fátuðust
þriðja persóna
fátist
fátuðust
nafnháttur
fáta
sagnbót
fátað
lýsingarháttur nútíðar
fátandi
nafnháttur
fátast
sagnbót
fátast
lýsingarháttur nútíðar
fátandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fáta
fátaðu
fátið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fátarðu
fátaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fátiði
fátuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fátirðu
fátaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fátiði
fátuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fátastu
fátaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fátistu
fátaðistu