ÁBÓTI
nafnorðkarlkyn
a, m. [Lat. abbas, from Hebr. abba], an abbot. abbati, which form is nearer to the Lat., is rare, but occurs, 655 iii, 656 A, i. 30, Hom. 237. 2. The Icel. form ábóti answers to the Engl. abbot, Fms. i. 147, Bs. i. ii. freq., Sks., etc.
COMPDS: ábótadómr, ábótadæmi, ábótalaust, ábótasonr, ábótastétt, ábótastofa, ábótasæti, ábótavald.