áfang
nafnorðhvorugkyná-fang
(áfangi, , i. 433), [fá á, to grasp], a grasping, seizing, laying hands upon, of rough bundling; harm hló mjök mót áfangi manna, vi. 203; varð hann fyrir miklu spotti ok áfangi, 209.
2. a law term, a mulct, fine, incurred by illegal seizure of another man’s goods; ef maðr hleypr á bak hrossi manns úlofat, þat varðar sex aura á., if a man jumps on the back of another man’s horse without leave, that is visited with a fine of six ounces, i. 432, 520; hvatki skip er tekr skal sitt á. gjalda hverr …, á. á maðr á hrossi sínu hvárt er hann ekr eðr ríðr, i. 45; at hann hafi riðit hrossi manns um þrjá bæi … varðar skóggang ok áfanga (where it is used ) með, , vide above.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- m.karlkyn (e. masculine)
- esp.especially.
- masc.karlkyn (e. masculine)
- acc.þolfall (e. accusative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)