Yrða

ávinnt

nafnorðhvorugkyná-vinnt
a naval term, from the phrase, vinda á e-n, to turn upon one in a rowing race, or of giving way in a sea-fight; ef Orminum skal því lengra fram leggja sem hann er lengri en önnur skip, þá mun á. um söxin, … then they in the bow will have a hard pull, will be hard put to it, ii. 308, Thom. 17, 58; þá görðist þeim á. er næstir lágu, their ranks begun to give way, iii. 66 (of a sea-fight); ætla ek þat mund er ek renn frá Haraldi unga, at yðr afburðarmönnum mun á. þykkja eptir at standa, 474.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • prob.probably.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)