ávít
nafnorðhvorugkyná-vít
[víti], , ávítan, , Thom. 246, 19 ( ávítur, ), a reprimand, rebuke, castigation; ávíta, , 23; bera ávít ( ), 541, ii. 200, 43.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- f.kvenkyn (e. feminine)
- mod.modern.
- gen.eignarfall (e. genitive)
- acc.þolfall (e. accusative)
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)