Yrða

öræfi

nafnorðhvorugkynör-æfi
, ör-hœfi, ; in old writers used in ; [from its use in old writers it seems as if it were derived from ör- and höfn, a haven]:—an open, harbourless coastland, in old writers used almost exclusively in this sense; fyrir hafnleysis sakir ok öræfis, 276; ef skip er í öræfi komit, 381; hann lét göra þar virki ok höfn er áðr var öræfi, vii. 100; örhœli ok hafnleysur, ; ok veita strandir þar í mörgum stöðum hafnir er fyrr var örœfi, 11 new ; sandar, örœfi ok brim mikit fyrir útan, i. 229.
2. a wilderness; komast um síðir ór öræfi þessu, of a mountain, i. 200: in usage a desert, wilderness.II. in local names, Öræfa-jökull or Öræfi, , is the local name of the open, unsheltered coastland of southern Iceland, the present Skaptafells-sýsla.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • qs.quasi.
  • l. c.loco citato.
  • sing.eintala (e. singular)
  • neg.negative.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • mod.modern.
  • plur.fleirtala (e. plural)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • Mork.Morkinskinna. (E. I.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Jb.Jóns-bók. (B. III.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)