örskipti
nafnorðhvorugkynör-skipti
n. pl. eccentricity, strange affairs; hence örskipta-maðr, an eccentric, overbearing person, Lv. 27 (cp. the context); inir mestu örskipta menn, violent men, Eb. 110, Fb. i. 250; segja frá nokkurs-konar örskiptum frá kynslum eða undrum, to relate strange things, wonders and marvels, Þiðr. 4.