þagna
sagnorð
að, to become silent; konungr þagnar við. Nj. 6; konungr þagnar hvert sinn er Þórólfs er getið, Eg. 54; þá þagna þeir, Ld. 78, Fms. vi. 374; eptir þat þagnaði (þacnaðe Cod.) barnit, Bs. i. 342; síðan es hann þagnaði, left speaking, Íb. 7; hann sezt niðr ok þagnar, Skíða R. 145.