þarfa
sagnorð
að, [ dürfen], to need, want; , e-m þarfar e-t; torf-skurð eptir því sem þeim þarfar, … sem þarfar búi á Grund, v. 14; þann kost er honum þarfaði, i. 211; sem honum þótti sér þarfa, 208.
2. , alla hluti þá er honum þarfaðisk, ix. 501, ; sem jörðunni þarfast, v. 5, 14: kost sem honum vel þarfast, iii. 14.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Germ.German.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- reflex.reflexive.
- v. l.varia lectio.
- Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)