þurfamaðrnafnorðkarlkynþurfa-maðrm. a poor man, needy person, K. Þ. K. 142, Bs. i. 834, D. I. i. 218, MS. 623. 20; saðr þ., Clem. 135; þurfamanna-tíund, the poor-rate, K. Þ. K. 162.