þurka
sagnorð
1. að, [ tørkne], to dry, make dry, 204, 249, 83, 115, Pr. 474; hann tók dúkinn, ok þurkaði sér á miðjum, … þar kemr enn ef Guð lofar, at vér þykkjum þess verðir at oss á miðjum dúki, vi. 322; þeir slógu fyrst hey mikit, síðan þurkuðu þeir ok færðu í stórsæti, 150; heyit …, nema því heyi er Þórgunna þurkaði, 260.2. u, a towel, iii. 111 C, and so in usage; skó-þurka, a shoe-wiper.2. drought, dryness, 591, þurku-samr, dry, droughty, of a season; sumar, i. 245.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Dan.Danish.
- þ.þáttr.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- mod.modern.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Jb.Jóns-bók. (B. III.)
- K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)