FÆGJAsagnorðð, [Germ. fegen], to cleanse, polish, Sks. 43, 234, Fms. viii. 416: medic., fægja sár, to cleanse a wound, Rd. 283, Glúm. 383, Fbr. 209; eldr var á gólfi ok velgdi hón vatn til at fægja sár, Ó. H. 222, Hom. 70.