FREKR
lýsingarorð
adj. [Ulf. -friks, in faihu-friks = φιλάργυρος; A. S. fræc; Germ. frech (bold, impudent), whence Dan. fræk; cp. Engl. freak]:—greedy; frekr til fjár, Sd. 140; frekr er hverr til fjörsins, a saying, Njarð. 374; frekir konungar, Fms. x. 416: voracious, hungry, fangs er ván at frekum úlfi, Eb. 250; svá f. at torsótt sé at fylla þik, Fs. 72: metaph. exorbitant, frek fégjöld, Gþl. 169; frek lög, harsh, unfair law, Hkr. ii. 384; frekr harðsteinn, a rough whetstone, Fms. xi. 223; frekr get ek at þeim þykki lokarr minn til frégjalda, I guess they will find my plane rough (cutting thick chips) as to the bargain, ii. 65; bora frekan atsúg at e-u, Orkn. 144; frekust orð ok umkvæði, Ísl. ii. 149: neut. frekt, as adv., frekt eru þá tekin orð mín, Fms. ii. 260; ganga frekt at e-u, Fs. 32; leita frekara eptir, Fms. x. 227.