GERÐ1
nafnorðkvenkyn
1. (and görð less correctly), f. yeast, ferment; ok kom þó ekki gerð í mungát, Bs. i. 339; þá kom þegar görþ í keren gnóg ok góð, id.; þat öl brásk alldregi þá er gerðar beiddi, 394; ok lét í kerinu sem þá er gerð væri í, Mirm.
β. medic., í-gerð, suppuration in a wound, (mod.)
2. f., used to rhyme with e (verðung—gerðar), Fms. vi. 448:—gear, harness, and in pl. esp. armour; sú gerð (fashion) var mönnum mjök tíð, iv. 110; klæði með slíkri gerð, sem …, Al. 121:—armour, vápn ok allar gerðar, Skáld H. R. 5. 43; gerðar hans er hann hafði, feld ok spjót, Glúm. 344; Hárs gerðar, war-gear, Fms. l. c.; gerðar várar, our armour, Hkm. 33.
II. girth; digrask í gerðum, to become stout in the waist, euphon. of a woman, to be with child; Icel. now say, hón er farin að þykkna undir belti.