GERÐI
nafnorðhvorugkyn
n. [cp. garðr], a place girded round, a hedged or fenced field, garth; hann ferr til gerðisins ok sár niðr korninu, Nj. 170; ok snúa upp í gerði þat er heitir á Örlygsstöðum, sauða-hús stóð í gerðinu, Sturl. ii. 218; Finnbogi kvaðsk eiga gerði eitt, bað hann þangat fara ok leggja þar garð um, Finnb. 336: a pinfold, láta srnala sinn í gerði, Gþl. 406: akr-gerði, a field.
COMPDS: gerðisbeiti, gerðistún, gerðisvöndr.