HÝRR
lýsingarorð
adj. [O. H. G. ga-hiuri; Germ. ge-heuer], sweet, smiling, mild; Vkv. 15; hægr ok hýrr, Bs. i. 345; þessi dýr vóru hýr, Fas. iii. 78; hýrr ok hug-þekkr, Stj. 588, Bs. ii. 13; hægt og hýrt, Pass. 12. 16; huga-h., 23; bæn af iðrandi hjarta hýr, 40. 6: the saying, vera aldrei með hýrri há, to be never in good cheer, always melancholy: in mod. usage bright, sweet, of the face.