hægja
sagnorð
ð, to abate, with ; hægja rás sinni, to slacken one’s course, 251, passim.
2. to relieve; h. válaði sitt (sínu), 655 iii. 1: to seek relief for one, of a sick person, var þeim hægt í öllu sem mátti, xi. 290.II. , of a storm or high sea, to abate; veðrið hægir, það er farið að hægja; as also,III. to abate; sjór tók at hægjask, x. 150: to get smoother, kann vera at hægisk ráðit, 8; er Guð vill láta nokkurn veg hægjask um hans mál, viii. 19: , eptir allt þetta hægisk Fróða lítið, F. became more at ease, i. 5.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dat.þágufall (e. dative)
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- reflex.reflexive.
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Band.Banda-manna saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)