HVELLR
lýsingarorð
adj. [cp. Germ. hell, hallen], shrilling, thrilling, of sound as from an explosion; hvellr hamarr, Thom. 325; hvellr lúðr, Karl. 359; hvellast óp ok skjal, Bær. 18; hveli rödd, Fas. i. 272; hvellar hurðir, Al. 70; hvellr hneri, Orkn. 448; tala hvellt, Fms. i. 215; hátt ok hvellr, Thom. 451, 478.