hverfa2
sagnorð
ð, causal of the last verb:
I. to make to turn, turn, with ; h. e-m hugi ( ), to turn a person’s mind, 162; sneru þeir krossinum, ok hverfðu (turned) hendr hans niftr, ok höfuð tíl jarðar, 656 C. 37; hann sneri sverðinu í hendi sér ok hverfði fram eggina, ii. 139; hann ofrar vápni sínu at manni, ok hverfir hann fram hamar, i. 67; h. at sér hinn mjóvara hlut, Ýt. 13; vér hverfum oss í austr (we turn our faces towards the east) þá er vér biðjum fyrir oss, 156, 158.II. to enclose; h. garði um e-t, to enclose with a fence, 407 (garð-hverfa); himinn þann er hverfðr er útan um lopt öll, v. 340; hverfðr við e-t, stirred so as to be blended with, 18.
Skammstafanir og tilvitnanir
- acc.þolfall (e. accusative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)