KLIÐR
nafnorðkarlkyn
m. a din, the murmur in a great assembly when no articulate sound is to be heard; þyss eða k., Gísl. 56; k. ok háreysti, Fms. vi. 374, Bs. ii. 129; skilr þú hér nokkuð mál manna? eigi heldr en fuglaklið, Fas. ii. 175; í einum klið = í einum duni,—allt var senn í einum klið | upp vatt trúss meðal herða, Skíð. R. 28.