KNÖRR
nafnorðkarlkyn
m., gen. knarrar, dat. knerri, n. pl. knerrir, acc. knörru; [A. S. cnear]:—a ship, esp. a kind of merchant-ship, opp. to langskip; hann hafði tvá knorru ok sextigu hermanna á hverjum, Fms. iii. 36; öll stórskip bæði knörru ok önnur, ix. 167; er betra at halda langskipum til hafnar en knörrum, Fas. i. 278; eptir þat kom Hængr með knörru tvá, Eg. 71, 79. 98, Lv. 100.
COMPDS: knarrarbátr, knarrarbringa, knarrarnes, knarrarskip, knarrarsmiðr.