KNÖTTR
nafnorðkarlkyn
m., gen. knattar, dat. knetti. pl. knettir, acc. knöttu:—a ball, Þorf. Karl. 426, Fms. iii. 186: þá var sullrinn sprunginn ok hlaupinn í þrjá knöttu, Bs. i. 178, v. l.
II. a cricket-ball, Sturl. ii. 190, Grett. 92, Vígl. 24, Gísl. 26, Fs. 60, 86; betra þykkir Hrafni at herða knúa at knetti en hefna föður síns, H. is fonder of playing at ball than of revenging his father, Fms. vi. 106.