KVITTA1sagnorðað, [a kind of iter. from kveða; Scot. quitter]:—to rumour, report, noise abroad; var þá kvittað, at mannsafnaðr væri fyrir norðan land, Sturl. iii. 19; var þat kvittað, at …, i. 62 C; ef svá er sem sumir kvitta, Al. 134.