MELTA
sagnorð
t, [malt; Goth. maltjan is a conjectural verb from gamalteins = ἀνάλυσις]:—to malt for brewing; engir menn skulu kaupa korn til meltingar, en ef meltir, gjaldi mörk silfrs konungi, N. G. L. ii. 249; melta korn til sölu, Gþl. 351.
II. metaph. to digest, of food, Fms. vi. 351; þat smjör er rennr af þeim hvölum megu menn eigi m. með sér, Sks. 123; melta valbráðir, Akv. 36: metaph., þér meltið slíkt ok sjóðit fyrir yðr svá at ekki verðr af, Nj. 154; eigi mun ek melta reiði mína hversu lengi sem ek þarf at bera hana, Fb. ii. 295.