merarsonnafnorðkarlkynmerar-sonm. son of a mare, a term of abuse, Fas. i. 74; fast gyrðr merarson, for the pun see Safn i. 33.Skammstafanir og tilvitnanirm.karlkyn (e. masculine)Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)SafnSafn til Sögu Islands.