Yrða

NAFARR

nafnorðkarlkyn
m., dat. nafri, [from nöf, q. v.], prop. a nave-borer,’ an auger, whence a gimlet, Sks. 31, Fs. 176, Ld. 116, Edda 48, 49, Vm. 165.
COMPDS: nafar-gat and nafars-rauf, n. a gimlet hole, Edda 49. nafra-skjóða, u, f. a gimlet case, Fb. i. 301.