RÝRR
lýsingarorð
adj. [Ulf. rjurs, = θνητός, φθαρτός, πρόσκαιρος, φθειρόμενος, and un-rjurs = ἄφθαρτος]:—thin, poor; rýrt man verða fyrir honum smámennit, Nj. 94; vænti ek at rýr verði þræla-ættin fyrir oss, Lv. 4; var rýrt fyrir þeim lið Herþjófs konungs, Fas. iii. 21; en þar sem hann fór varð rýrt fyrir, i. 281, Karl. 185.