Yrða

rækr

lýsingarorð
1. [reka], rejected, outcast, ii. 167; brennu-vargar eru rækastir görvir bæði í Guðs lögum ok manna, iii. 261; varg-rækr ok rekinn ( vargr rækr ok rekinn), Ísl. ii. 381; hversu þetta verk var rækt (abhorred) fyrir Guði ok góðum mönnum, xi. 280 (Guð-rækr, ); at sú fúl synd verði þeim mun rækari, i. 510; rækt kvikendi, an unclean beast, 317; ræk eru hræ þeirra, 316.2. , rœkr [rœkja, rœkta], legitimate; svá er mælt ef sá er eigi nær er arfi er rækr (the next of kin) þ;á er arfr tæmisk, ok setzk sá í arf er nánastr er at frændsemi, i. 207; hón var in rækasta kona, iii. 153,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • i. e.id est.
  • q. v.quod vide.
  • v. l.varia lectio.
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)