SÍLD
nafnorðkvenkyn
f., pl. síldr, Lex. Poët., but síldar, N. G. L. i. 254; [Dan. sild]:—herring (i. e. in shoals of herrings, but síli of a single herring), clupea harengus; gékk síld upp um allt land, Fms. i. 92, Pr. 431; ausa síld or netjum, N. G. L. i. 254; síldar þær er á liggja, id.; þá kom ok þar um vár við útver nokkur broddr af síld, hann reri þannug sem síldin var rekin … hann keypti síldina til borðs sér, Hkr. i. 185; meisa-síld, barrelled herring.
COMPDS: síldarferja, síldfiski, síldakaup, síldreki, síldver.