Yrða

sízt

atviksorð
(síz, sítz), since; síz Hákon fór með heiðin goð, ; síz, 48; sítz, 52, 19; sízt Gunnarr lézk, 142; síz ek tók at erfð, ii. 204; sítz Haraldr gráfeldr féll, x. 387; sítz Magnúss féll, 407; sítz hann kom í land, 398; sítsz þeir bræðr höfðu í Noreg sótt, 382; þeir höfðu ekki etið sízt laugar-dag, ix. 406, ; sízt í hanzka-þumlungi hnúkðir þú, 60; sízt þik geldu, 1. 39; sízt vér misstum skipa várra, viii. 181, ; sítz þeir Magnúss ok Erlingr gáfu honum þat upp, Pref. xxi.
2. followed by an ; sízt mína sonu dauða, since my sons’ death, 29.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adv.atviksorð (e. adverb)
  • v. l.varia lectio.
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • Hkm.Hákonar-mál. (A. III.)
  • Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
  • Am.Atla-mál. (A. II.)
  • Stor.Sona-torrek. (A. III.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Ls.Loka-senna. (A. I.)
  • Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
  • Vkv.Völundar-kviða. (A. II.)