TRÓÐ
nafnorðhvorugkyn
n. fagot-wood; bæði timbr ok tróð, D. N. i. 657; bæði tróð ok sperru, iii. 669; tráðusk þær und þungu tróði, Þd.; glóð var föst í tróði, Fms. vi. 340 (in a verse).
2. in mod. usage tróð and tróðviðr mean the fagots stuffed in between the thatch and the rafters.