tróða
nafnorðkvenkyn
u, f. = tróð; eyri fyrir tróðu hverja ok svá fyrir næfra-kimbul hvern, N. G. L. i. 101; remains in the compd mæni-tróða.
2. in poetry tróða is freq. in circumlocutions describing women, auð-tróða, gulls-tróða, menja-tróða, see Edda, Lex. Poët.