Yrða

afbrigð

nafnorðhvorugkynaf-brigð
and rarely afbrigði, —the compound afbrigðar-tré points to a —deviation, transgression, offence, ( bregða af, to deviate from) in , þeir sökuðu hann um nokkuð afbrigð þinga sinna, 645. 97; sættarof ok afbrigð við guð, trespasses, 671. i; afbrigð, wrongs, 66; í afbrigðum boðorða Guðs, transgressions against the commandments of God, 671. 3; Þórðr afsakar sik um öll afbrigði við þik, for having wronged thee, ii. 132, vii. 24, Ísl. ii. 201.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • fem.kvenkyn (e. feminine)
  • cp.compare.
  • esp.especially.
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • COMPDsamsett orð (e. compound)
  • Post.Postula sögur. (F. III.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)