afrækja
sagnorðaf-rækja
t and ð, to neglect, contemn, i. 257; reflex, afrækjast, in the same signification,
α. with dat, a. lögunum, to break, neglect the law, Al 4.β. with (now always so), a. sitt höfuðrnerki, 189.γ. or , a. Guðs hlýðni, () 144, 241.δ. with at and a following , 183; konungar afræktust at sitja at Uppsölum, left off, ii. 97.ε. , vii. 221, 188, 506.
Skammstafanir og tilvitnanir
- acc.þolfall (e. accusative)
- uncert.uncertain.
- dat.þágufall (e. dative)
- pref.preface.
- infin.nafnháttur (e. infinitive)
- absol.absolute, absolutely.
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)