dubba
sagnorð
(dybba), að, (for. word), to dub a knight; nú hefir þú dybbat mik til riddara, Bær. 5, 18, Fms. x. 109, Karl. 193: to arm, dress, Stj. 464. 1 Sam. xvii. 38; upp dubbaðr, dressed in full dress, Finnb. 226; d. sik, to trim oneself, Fms. vi. 208.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- for.
- foreign.
Tilvitnuð rit
- Bær.
- Bærings saga. (G. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Finnb.
- Finnboga saga. (D. V.)