fnýsa
sagnorð
(and older form fnœsa, Fm. 18, Gkv. 1. 27; fnœstu, Þd. 5), t, [Swed. fnysa; Dan. fnyse]:—to sneeze, Lat. fremere: with dat., fnýsa eitri, to blow out poison, Fms. i. 160, Fm., Gkv., Þd. l. c.; fnýsa blóði, Hkr. i. 86 (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- Lat.
- Latin.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- l. c.
- loco citato.
Tilvitnuð rit
- Fm.
- Fáfnis-mál. (A. II.)
- Gkv.
- Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Þd.
- Þórs-drápa. (A. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)