forkuðr
nafnorðkvenkynfor-kuðr
f. [kunna], eagerness to learn, curiosity; var mönnum nú f. á skemtan, Ísl. ii. 326; þá hluti er þeim er f. á at vita, Orkn. 100 old Ed., 138 new Ed. reads forvitni: gen. forkunnar- in compds means remarkably, exceedingly; f. margir, Ísl. ii. 226; f. mjök, Orkn. 332; f. vel, Eg. 253, Nj. 230, v. l.; f. væn, Fms. i. 70; f. fagr, Edda 46: with a subst., forkunnar orð, eloquent words, Hom. (St.)