fyrirlíta
sagnorðfyrir-líta
leit, to look down on, despise, Lat. despicere (cp. the preceding words), Greg. 39, Blas. 44, Lv. 95, Sks. 270, Magn. 442, Fms. vi. 286, viii. 24, x. 256, Hkr. i. 104, N. T., freq. in mod. usage:—to forsake, Fms. vii. 174 (rare), vide forláta.