fyrirmuna
sagnorðfyrir-muna
-man, -mundi, in usage -að, (-munar, -munaði, -munað):—to grudge one a thing; e-m e-s, eigi er þat satt, at ek fyrirmuna þér viðarins, 318; ek fyrirman ekki Þorgilsi þessarar ferðar, 258, vi. 59, x. 110, 159 new , i. 205, 24, 68, 61: with , 554.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- mod.modern.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Ed.edition, editions, edited.
- infin.nafnháttur (e. infinitive)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)